Klusjesman in Nieuwegein

Bijna elk huis heeft zo’n lijst. Meestal niet op papier, maar in je hoofd: de slaapkamerdeur die je met je heup dicht moet duwen, het kastje in de gang dat scheef hangt sinds de verhuizing, de kitrand achter de wastafel die zwart is geworden, de plint die nooit is teruggezet nadat de nieuwe vloer erin ging. Stuk voor stuk klussen van een half uur. Bij elkaar een weekend dat er nooit van komt. Hieronder staat waarom die lijst blijft liggen, wat er meestal op staat, en hoe je hem in één bezoek van tafel krijgt.

Waarom die lijst blijft liggen

Er zijn drie redenen, en luiheid is er geen van.

De eerste is de drempel om te bellen. Voor één klemmende deur bel je geen vakman. Dat voelt gek, en je vermoedt terecht dat het voorrijden meer kost dan het werk zelf. Dus wacht je tot er meer is. Alleen heeft “meer” nooit een moment. Er komt altijd nog iets bij, dus het uitstellen kent geen natuurlijk einde.

De tweede is gereedschap. Veel kleine klussen zijn geen kwestie van kunnen, maar van hebben. Een deur die aanloopt stel je in vijf minuten af als je het juiste inbussleuteltje in je hand hebt. Zonder dat sleuteltje sta je een uur later nog te improviseren, of je rijdt naar de bouwmarkt voor een stuk gereedschap dat je daarna nooit meer gebruikt.

De derde is de vervelendste: de klus die halverwege groter wordt. Je haalt een oude kitrand weg en de tegel eronder blijkt los te zitten. Je schroeft een plank van de muur en het gips komt mee. Op dat moment ben je verder van huis dan toen je begon. Daar zijn mensen bang voor, en dat is niet onterecht. Ik reken er bij een lijst gewoon op dat er bij een paar punten iets onder zit, en plan daar tijd voor in plaats van er halverwege door verrast te worden.

Wat er meestal op zo’n lijst staat

Grofweg valt het uiteen in vier hoeken.

Deuren, ramen en beslag. Deuren die klemmen of juist niet meer aandrukken, scharnieren die zijn gaan zakken, een raam dat tocht omdat het rubber is uitgehard, sloten die stroef lopen, en de drempel of plint die na een nieuwe vloer nooit is afgewerkt. Dit is het meest voorkomende werk op de lijst en meestal ook het snelste.

Water en sanitair. Een druppelende kraan, een doucheslang die lekt bij de aansluiting, een toiletbril die los zit, een afvoer die traag wegloopt, kitranden die zwart of los zijn geworden. Kitranden zijn het klusje dat het langst wordt uitgesteld en dat de meeste schade doet, want achter een losse kitrand loopt water de wand in. Gaat het verder dan een randje en moet er tegelwerk of leidingwerk aan te pas komen, dan valt het onder badkamer en sanitair.

Ophangen en monteren. Kasten, planken, tv-beugels, spiegels, gordijnrails, een bouwpakket dat al maanden in de doos staat. Het gaat hier zelden mis op het ophangen zelf, en bijna altijd op de ondergrond. Gipsplaat, gasbeton en een oude kalkwand vragen alle drie een ander soort plug, en dat zie je pas als je boort. Wordt het maatwerk, dus een kast in een nis of onder een schuine kap, dan is het geen los klusje meer maar timmerwerk op maat.

Buiten en de rest. Een schutting die scheef is gaan staan, een poort die over de tegels sleept, een dakgoot vol blad, een buitenkraan, een tuinbank die uit elkaar valt. Buitenwerk is het deel van de lijst dat het snelst erger wordt, want alles wat buiten los zit, wordt door regen en vorst alleen maar losser.

Zo werk ik een lijst in één bezoek af

Het verschil tussen een lijst die in één keer klaar is en een lijst waar je twee keer voor moet plannen, zit bijna helemaal in de voorbereiding.

Stuur me de lijst zoals hij is, met een foto per punt. Geen nette omschrijving nodig, gewoon: deur slaapkamer klemt, kraan keuken druppelt, kastje gang hangt scheef. Aan de foto’s zie ik welk beslag, welke kraan en wat voor wand het is, en dat bepaalt wat ik meeneem. Dat is het hele geheim van één bezoek: het materiaal moet in de bus liggen voordat ik voor je deur sta, want de rit naar de bouwmarkt is de duurste minuut van de dag.

Op de dag zelf begin ik met de punten waar iets achter kan zitten, niet met de makkelijkste. Als een kitrand toch tegelwerk blijkt te zijn, wil ik dat om negen uur weten en niet om vier uur. De snelle punten schuiven daarna vanzelf mee, want die kosten geen beslissingen.

En ik zeg het gewoon als een punt op je lijst het niet waard is om mij ervoor te betalen. Een plankje ophangen in een rechte gipswand kun je zelf. Ik ga dat niet stilletjes meenemen om de rekening te vullen.

Klusjesman of aannemer: wie bel je?

Het praktische onderscheid is niet de grootte van de klus. Het is of de klussen elkaar in een volgorde dwingen, en of er iets aan de constructie of de indeling verandert.

Een klusjesman bel je voor losse punten die naast elkaar staan. Ze hebben geen onderlinge volgorde, ze zijn niet van elkaar afhankelijk, en als er één afvalt is de rest nog steeds af. Dat werk plan je per bezoek en reken je per bezoek af.

Een aannemer bel je zodra de volgorde het werk gaat bepalen. Bij een renovatie van een kamer of een hele verdieping kan het tegelwerk niet vóór het leidingwerk, kan de vloer niet vóór het stucwerk, en heeft afwerken geen zin zolang er nog stof gemaakt wordt. Dan koop je geen uren maar een planning. Datzelfde geldt zodra er een muur weg moet, er iets constructiefs verandert of er een vergunning in beeld komt. Dat is het moment om meteen de grotere partij te bellen, niet halverwege, want een half uitgevoerde klus terugdraaien is duurder dan hem goed beginnen.

Het lastige is dat het meeste werk in het grijze gebied ertussenin valt. Nieuwe kozijnen zetten en het stucwerk eromheen weer dichtmaken is te veel voor een losse klusdag en te weinig voor een aannemer met een ploeg. Hetzelfde geldt voor een voordeur vervangen en de hal daarna afwerken. Omdat ik het werk zelf doe en niet uitbesteed, hoeft zo’n klus niet in een van beide hokjes te passen. Je hoeft die knip dus ook niet zelf te maken voordat je belt.

Zoek je een timmerman voor één klus?

Dat kan. Veel mensen zoeken een timmerman voor precies één ding: een deur afhangen, een kozijn stellen, een vlonder herstellen, of iets van hout maken dat je nergens kant en klaar koopt, zoals een buitentafel van gebrand hout. Voor één losse timmerklus kijk ik wel naar de reistijd. Een uur heen en weer rijden voor twee uur werk maakt het voor jou onnodig duur, en dan zeg ik dat liever vooraf dan achteraf op de factuur. Zeg gewoon waar je zit en wat het is, dan hoor je snel of het past.

Wanneer je beter iemand anders belt

Niet alles hoort bij een klusjesman, en dat is geen bescheidenheid maar veiligheid.

Werk aan de gasleiding en aanpassingen in de meterkast horen bij een erkend installateur. Daar is een erkenning voor nodig, en die eis staat er niet voor niets.

Een lekkage die op dit moment loopt is een spoedgeval en geen lijstje. Draai het water dicht bij de hoofdkraan en bel iemand die dezelfde dag kan komen.

En in oudere woningen: kom je een plaat tegen waarvan je niet zeker weet wat het is, boor er dan niet in en zaag er niet in. Laat het eerst bekijken. Dat kost je een dag geduld en scheelt een probleem waar je maanden last van kunt hebben.

Eenmalig of vast onderhoud

De meeste mensen beginnen met een inhaalslag. Alles wat is blijven liggen in één keer weg, en daarna is het huis weer bij. Loopt het bij jou vaker vol, bijvoorbeeld bij een verhuurde woning of een VvE waar de klachten van bewoners zich opstapelen, dan is een vaste ronde per seizoen goedkoper. Kleine gebreken die je vroeg pakt blijven klein. Een losse dakgoot, een kitrand of een scharnier dat begint te zakken kost nu een kwartier en over twee jaar een halve dag.

Ik werk vooral in Nieuwegein en rijd voor een lijst ook naar Utrecht en de plaatsen daaromheen. Zet je lijst klaar, stuur hem met een paar foto’s door, en dan hoor je van me wat er in één bezoek past en wat beter apart kan.